Het ontstaan


In 2002 maakte ik kennis met DJ, een fretje, ik wist niet eens wat het was. “ Wat is dat?” “ Nou, Natas, dat is nou een fret” . Wat is nou weer een fret? Juist, dat dansende beestje aan het riempje is een fret…..
DJ

​Ik vond het zo leuk, dat ik besloot ook twee fretjes te kopen. Fred en Hobbel, 13 weken jong. In de auto terug naar huis brak Fredje uit en beet in mijn been. Met mijn benen angstig op de autostoel, kwamen we gelukkig thuis. Fredje werd gevangen met een doos, zette ik de fretjes in de badkamer om vervolgens de kooi klaar te maken. Fredje was een dominantje en Hobbel een sul. Na een paar weken op internet gesnuffeld te hebben, deed ik informatie op over de voeding. De kattenbrokken werden vervangen door brokjes van Totally Ferret.
 
Fredje                                                                               Hobbel
 
Ook kwam ik erachter dat er opvangen bestonden. Het was in 2003 dat ik besloot daar te gaan kijken. Daar werd ik verliefd op Rendy en op Sandy. Dus daar ging ik met Rendy en Sandy naar huis. Alles bij elkaar gezet, wist ik veel, maar dat ging al vlug niet goed. Er werd een kooi bij gekocht en er ontstonden twee groepen. In de opvang zat ook de bijtgrage Frodo en een zielige Mara. Maar Frodo was niet voor beginners, maar naar een paar dagen “zeuren” mocht ik hem op gaan halen.

Met Frodo begon bij mij de echte eerste heropvoeding. Het heeft een half jaartje geduurd, voordat hij wat betrouwbaar was. Wel was Frodo heel vlug vriendjes met Fred en Hobbel. Mara was weer terug bij Rendy in de kooi en Sandy ging naar Hobbel, Fredje en Frodo. Zo ontstonden mijn twee groepen. In 2004 werd ik gebeld door de opvang waar ik de fretjes vandaan had. Ze ging stoppen en of ik haar pensiongasten wilde overnemen. Mensen zeiden tegen me dat ik dat moest doen, omdat ze zagen dat ik het zo leuk vond en ze zeiden, je bent er goed in.

Frodo                                                              Mara 
   
Rendy                                                            Sandy
 

Zo ontstond in mei 2004 mijn pension/opvang. Toen ging het als een trein. Ik adverteerde op marktplaats, wat ik in 2005 eraf heb gehaald. Via mond op mond werd het elk jaar “groter”. Door ervaring deed ik mijn kennis op. In 2006 heeft mijn vader de garage verbouwd naar een opvang, want in huis stond de helft en in de garage had ik de andere helft. Er werd een garage extra bij gehuurd, waar alles van de garage aan huis in kwam en de reserve kooien. Ondertussen had iemand voor mij een website gemaakt. Vanaf die tijd werd het alleen maar groter en bekender.

Ik werd in 2006 door Stichting De Fret gecertificeerd, wat alleen maar meer naambekendheid betekende. Ondertussen heb ik het derde certificaat in ontvangst mogen nemen (dit gebeurt om de twee jaar).

Toen kwam de dag 04 juli 2010, dat er in een minuut alles ineens voorbij is. De opvang werd stop gezet en een paar dagen later, wat en hoe moet je dat allemaal doen? Na een paar weken stond ik weer op mijn benen. Met hulp van mijn ouders en heel veel frettenmensen en vrienden. Tenslotte kan de kennis en ervaring niet van me afgenomen worden en de fretten is toch mijn ding.

Ik ging verzinnen hoe ik het kon invullen om in de frettenwereld actief te blijven. In de 6 jaar heb ik het gedrag van de fret geleerd, van frunzingen, bunzingen en ziektes bij de fretten. Ik besloot hiermee iets te gaan doen. Mensen begeleiden met moeilijke fretten, opvoeden van bijtfretjes, eigenaren laten zien waar de fret op reageert, begeleiden op medisch gebied, desnoods fretjes de eerste medische zorg geven, omdat er geen dierenarts bereikbaar is of weet wat er gedaan moet worden.

Zo is de naam “Frettencoaching” ontstaan. Hopelijk kan ik zo ook een ondersteuning aan de overgebleven opvangen bieden om bijtertjes uit de opvang te houden en evt het geven van informatie over te nemen van deze fretten, zodat de opvangen zich meer kunnen richten op het opvangen en verzorgen van de fretjes die binnen komen.

Ik ging terug van Bilthoven naar een woning in Tilburg, september 2010. Ik heb 9 jaar in Bilthoven gewoond en altijd heimwee gehad naar het Brabantse land. Van de 45 fretjes, had ik er een aantal bij verschillende frettenmensen onder kunnen brengen. Ik ging met 31 fretjes naar het Brabantse land. Alle fretjes daar neerzetten zou moeilijk worden, maar mijn wens om de oudere zorgfretjes, medische fretjes, bijtfretjes en fretjes met gedragsproblemen bij mij dood te laten gaan, dat wilde ik graag in vervulling laten gaan. Deze fretjes zijn erg moeilijk te plaatsen en zijn dan als adoptie fretjes gebleven. Vanwege de hoge medische kosten waar ik mee te maken heb, zijn er mensen die financiele ondersteuning bieden. Uiteraard is dit een druppel op de gloeiende plaat, maar elke euro is er eentje zeg ik altijd maar.