Amy RIP


 
Het is 5 mei 2010 , half 11 in de ochtend en de deurbel gaat, . Amy, Macy en Nobi lopen los. Het is mijn visite, frettenmensen vrienden, die al jaren over de vloer komen. Ze komen op de koffie,\ en mij een beetje mee helpen en wat prooidieren halen. Ik kan altijd gewoon mijn werk door doen en zij knuffelt altijd graag met de bijtertjes. Terwijl ik naar buiten loop, naar de frettenspeelplaats, hoor ik een schreeuw van een fret. Ik ren naar binnen en zie de mensen in paniek. Ik zeg, “Wat is er? Wie van de fretjes schreeuwde er?” Het is Amy, Ze is onder de kooi geschoten en ik zie haar levenloos liggen .Ze verteld me, “ Ik wilde Nobi van de boekenkast afhalen en Amy schoot onder mijn voet door en ik stond er vol in het midden op”. Ik roep Amy onder de kooi uit, beetje reactie komt er, maar ze begint te speekselen.  Het spoednummer van Helmond gebeld en god zij dank heeft Bernard dienst. Meteen met haar daar naar toe.  Degene die erop wis gaan staan is mee, die is helemaal over de emmer en paniek. Amy ziet bleek en laat haar ontlasting lopen. 
Ondertussen heb ik een bericht geplaatst op het  forum van Stichting De Fret waar ik dagelijks op te vinden ben en de volgende berichten plaats ik om hun op de hoogte te houden

Het is 12.34 uur, Bernard maakt nu een foto.  Ze liep hier in de kliniek goed maar hijgt een beetje en ademt oppervlakkig. Misschien van de pijn zegt Bernard.

Het is 12.54 uur, Hoogstwaarschijnlijk niets gebroken maar wel vocht in de borstholte. 

Misschien middenrif gescheurd waardoor organen omhoog komen. Ze moet hier blijven. Hanneke komt vandaag nog kijken. Hij legt haar nu aan de zuurstof, want ze heeft het benauwd
Het is 16.26 uur, Ik heb nog gesproken met Bernard, ik moest doorgeven dat Amy een volle prooieter was en brokjes niet kende. Gelukkig eet ze wel waltham. Maar hij zei, eten is niet aan de orde, ze krijgt alleen vocht en metazol?? Om de zwelling te laten afnemen waardoor de organen niet weggedrukt worden door het vocht. In het ergste geval werken de injecties niet en zal ze aan de hernia worden geopereerd. Maar hij zei, het is goed te doen om dat te opereren.

Nu is het wachten, en wachten en wachten.....ik hoor alleen iets als er een verandering in de situatie komt. Hanneke was niet in de buurt dus die zal later in de middag/avond komen. Ze blijft aan de zuurstof omdat ze het erg benauwd heeft. Ik heb al toestemming gegeven voor alles wat ze denken te moeten doen, ook operatie, maar dat weten ze daar wel. Ik had niet geweten waar ik met haar, hier ergens naar toe had gekund.......

Als ik iets weet laat ik het meteen weten, mijn hulpje is naar huis, die is helemaal van de kaart. Ze vind het vreselijk wat er is gebeurt. Afhankelijk van de situatie ga ik morgen of vrijdag naar Amy.

Het is 6 mei, 08.58 uur, Hanneke heeft gisteren nog naar haar gekeken. Ik heb net gebeld en gevraagd naar iemand van achter. Ik wilde weten hoe ze erbij lag. Maar Hanneke kwam zelf aan de telefoon. Amy voelt zich zeer slecht. In de borstholte zit dus vocht en/of bloed. Amy heeft bloederige ontlasting. 
Doordat er midden op is gestaan is hart, longen, lever middenrif gekneusd of beschadigd. Er wordt zo weer een foto gemaakt om te kijken hoe de stand van zaken is. Ze wordt gespoten met morfine. Hanneke weet niet of ze het gaat redden, prognose, zeer slecht. Ik rij er zo naar toe als ik hier wat klaar ben en gedoucht.

Het is 12.51 uur, Ik ga beginnen aan de reis. Tassie met ballenkussentjes voor mijn prinsesje en zelfs Macy gaat mee. Ze vonden het ook een goed plan, meebrengen en kijken hoe het ging. Macy red zich wel, maar Amy zonder Macy niet. Ik heb de laptop van Dayona bij me, dus hoop zo jullie te contacten wat betreft de hulp, die is helemaal de draad kwijt. Ik heb no hards feeling, nog niet een tikkie. Ik ben niet boos of zo, ik ben verdrietig om Amy, maar heb geen wijzende vinger

Het is 15.15 uur, en ik krijg telefoon van Hanneke. Omdat ik dat nu niet op het forum kan doen, heeft Mayke voor mij het bericht geplaatst, ik ben nog onderweg.

Mayke schrijft:

Ik heb net een telefoontje gehad van Natas. Ze zit nog in de auto en wilde ons op de hoogte houden van de laatste gegevens over Amy, Ze vroeg me even het volgende te melden .....Hanneke heeft een röntgenfoto gemaakt met contrastvloeistof en daaruit bleek dat het middenrif gescheurd is van Amy. De darmen liggen naast de longen, die 'kruipen' a.h.w. Naar boven weg. Amy gaat dadelijk rond 3.15 uur onder het mes, direct nadat Hanneke klaar is met een andere operatie.
 
Natas is nu nog met Macy onderweg en hoopt er nog voordat de operatie begonnen is er te zijn, zodat Amy en Macy nog even contact kunnen hebben en zij zelf nog een dikke pakkerd kan geven aan Amy !!

Het meest gevoelig is het hartje van Amy, dat zal mogelijk ook gekneusd zijn, het blijft afwachten, Natas zei net al tegen me, ik hoop niet dat als Hanneke Amy open heeft ze niet dat ene rotte telefoontje gaat krijgen....... Je moet immers wel overal rekening mee houden.... Straks weten we meer na de operatie.

Het is 16.07 uur, He hallo allemaal, vanuit de wachtkamer van De Frettenkliniek .

Hanneke is zich aan het voorbereiden. Ff iets eten, want ze moet geen trillende handjes krijgen van de honger.Ik mocht meteen naar Amy. Ze pompte letterlijk de zuurstof rond. Ik aaide haar, eerst zag je reactie van `he bekend luchtje´ maar toen draaide ze haar hoofd van me weg. Dus Macy hebben we er niet bij gelaten, want ze wil met rust gelaten worden. Hanneke liet mij de foto zien......Ze kreeg in mijn bijzijn het spuitje om te slapen en dadelijk gaat het beginnen, letterlijk en figuurlijk het uur van de waarheid.

Mayke smst me net dat ze onderweg is naar hier, zodat we samen kunnen wachten

Het is 18.00 uur, De tussenstand tijdens de operatie, middenrif dichtgemaakt, darmen terug naar waar ze horen en ze ademde weer zelfstandig. Dus weer wachten tot de volgende kreet. Monique kwam, of ik ff wilde komen kijken. Dit gebeurt wel vaker. De operatie was geslaagd, stuk darm ertussen uit wat afgestorven was. Dus Hanneke liet het me zien en Amy gaf haar laatste hartslag.

Operatie geslaagd maar Amy overleden. Het was te zwaar, ze kon de operatie niet aan….

Het is 22.47 uur, Allemaal bedankt voor de lieve woorden, smsjes, steun, troosten op welke manier ook. En Mayke en Chaimel in de persoonlijke steun

Op de tafel bij Hanneke heeft Macy nog ff bij haar zus gestaan. Ze nipte haar, likte haar en toen was het goed. De terugreis was zwaar. Eenmaal thuis Nobi, Happy en Macy los gelaten. Amy ff in de kooi gelegd. Macy likt ff maar vond het wel goed. Nobi nipte verzorgde haar steeds. Happy maakte haar oortjes schoon en vond dat ze op moest staan. Hij ging steeds onder Amy haar hoofd en duwde haar steeds omhoog. Hij snapt er niets van dat ze niet met hem wil spelen. Hij gaat op zijn rug eronder liggen en duwd met zijn pootjes. Toen hij merkte dat het niet ging, ging hij maar uit de kooi. Toen ging de deurbel, stond mijn hulp en haar man daar. Ze vonden het zo erg en vonden het nodig om langs te komen. Dus we hebben een heel gesprek gehad over hoe en wat en waarom.

Amy wordt gecremeerd en in een urn hier in huis gezet, in een kastje met haar pootafdruk. Als Macy ooit komt te overlijden laat ik ze met zijn tweetjes uitstrooien.
Normaal laat ik het meteen uitstrooien maar Amy hoort nog hier, bij Macy